Συντάκτης Ελεύθερου Τύπου http://blogs.e-tipos.com/chrisanthoslazaridis/feed/entries/atom 2008-10-14T07:19:05+03:00 Apache Roller (incubating) http://blogs.e-tipos.com/chrisanthoslazaridis/entry/%CF%81%CE%AC%CE%B2%CE%B4%CE%BF%CF%82_%CE%B5%CE%BD_%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B1_%CE%AC%CF%81%CE%B1_%CE%B2%CF%81%CE%AD%CF%87%CE%B5%CE%B9 ET Administrator 2008-10-12T17:39:34+03:00 2008-10-12T17:39:34+03:00

<p>Πώς οι πολιτικοί κατόρθωσαν να συγκρίνουν τα «τοξικά προϊόντα» της κρίσης <br/> με τα δομημένα ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου. Ακουγα πριν από λίγες μέρες πολιτικό της αντιπολίτευσης να καταγγέλλει, τι νομίζετε; Οτι η ελληνική κυβέρνηση είχε… συμμετοχή στη δημιουργία του προβλήματος των «τοξικών χρηματοπιστωτικών» προϊόντων στην Αμερική! </p>

<p>Πώς οι πολιτικοί κατόρθωσαν να συγκρίνουν τα «τοξικά προϊόντα» της κρίσης <br/> με τα δομημένα ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου. Ακουγα πριν από λίγες μέρες πολιτικό της αντιπολίτευσης να καταγγέλλει, τι νομίζετε; Οτι η ελληνική κυβέρνηση είχε… συμμετοχή στη δημιουργία του προβλήματος των «τοξικών χρηματοπιστωτικών» προϊόντων στην Αμερική! Κι αυτό -λέει- διότι η Αθήνα άφησε να επενδυθούν τα αποθεματικά των ελληνικών ασφαλιστικών ταμείων σε «δομημένα ομόλογα»…<br/> Του το ’πε -λέει- ένας Αμερικανός βουλευτής (του Δημοκρατικού Κόμματος) σε πρόσφατο ταξίδι του στην Ουάσιγκτον…<br/> Παρακαλώ κάποιον στο ΠΑΣΟΚ, που καταλαβαίνει απ’ αυτά τα πράγματα, να εξηγήσει σε όσους βγαίνουν και μιλάνε στα κανάλια τα εξής απλά:<br/> Πρώτον, τα περιβόητα «δομημένα ομόλογα», που μας ταλαιπώρησαν πέρσι, εδώ στην Ελλάδα, δεν έχουν καμία -μα καμία απολύτως- σχέση με τα «τοξικά προϊόντα» που προκάλεσαν «καθίζηση» των αμερικανικών επενδυτικών τραπεζών:<br/> ? Τα «δομημένα ομόλογα» εδώ είχαν ως «υποκείμενους τίτλους» τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, δηλαδή τίτλους μηδενικού ρίσκου.<br/> ? Αντίθετα, τα «τοξικά» subprimes στις ΗΠΑ είχαν ως «υποκείμενους τίτλους» χρεόγραφα πολύ υψηλού ρίσκου, από την αμερικανική αγορά ακινήτων. Τα πρώτα είχαν από κάτω τους ένα αξιόχρεο Δημόσιο κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Και τα δεύτερα είχαν από κάτω τους τα πιο αναξιόχρεα «χαρτιά» της αμερικανικής κτηματαγοράς («subprime» θα πει «πολύ κατώτερης ποιότητας»).<br/> Το να συγκρίνεις τα μεν με τα δε είναι σαν να λες ότι η πιστοληπτική ικανότητα του Ελληνικού Δημοσίου είναι στη χειρότερη διαβάθμιση. Πράγμα απολύτως ανακριβές και παραπλανητικό. Δεν λέμε ότι ο εν λόγω βουλευτής του ΠΑΣΟΚ ήθελε να πει κάτι τόσο ανεύθυνο. Μάλλον δεν ήξερε τι έλεγε… Τέλος, το σκάνδαλο με τα «δομημένα ομόλογα» στην Ελλάδα δεν ήταν η «ποιότητα» των τοποθετήσεων ούτε το «ρίσκο» τους, αλλά το γεγονός ότι οι «διαμεσολαβητές» που τα πούλησαν πήραν σκανδαλωδώς μεγάλη προμήθεια -ή γι’ αυτό κατηγορήθηκαν- με αποτέλεσμα να υπάρξουν «διαφυγόντα κέρδη». Πάντως, τα Ταμεία δεν επρόκειτο να χάσουν το αρχικό τους κεφάλαιο, ενώ τελικώς με τη ρύθμιση που υπήρξε δεν έχασαν ούτε και τους (τραπεζικούς) τόκους.<br/> Στην περίπτωση των subprimes, αντίθετα, χάθηκε το μεγαλύτερο μέρος (ενίοτε και ολόκληρο) του αρχικού κεφάλαιου της τοποθέτησης των άτυχων επενδυτών στις ΗΠΑ.<br/> Το γεγονός ότι είπε κάποια κουβέντα κάποιος Αμερικανός βουλευτής δεν σημαίνει τίποτε. Απ’ ό,τι αποδείχθηκε, οι Αμερικανοί βουλευτές (όπως κι οι δικοί μας, άλλωστε) ελάχιστα καταλαβαίνουν από τα «μυστήρια» του financial engineering. Αν καταλάβαιναν, δεν θα άφηναν την κατάσταση να φτάσει σ’ αυτό το χάλι. Ούτε θα χρειάζονταν δύο ψηφοφορίες για να «περάσουν» το «σχέδιο Πόλσον»…<br/> Παρακαλώ, λοιπόν, μην μπλέκετε τα… σώβρακα με τις γραβάτες, μέρες που είναι.<br/> Ευχαριστώ.</p> http://blogs.e-tipos.com/chrisanthoslazaridis/entry/%CF%84%CE%BF_%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%BF%CF%82_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%85 ET Administrator 2008-10-10T09:35:20+03:00 2008-10-10T09:35:20+03:00

<p>Τον Αύγουστο του 1971 η αμερικανική κυβέρνηση ανήγγειλε αιφνιδίως ότι αίρει τη μετατρεψιμότητα του δολαρίου σε χρυσό.</p>

<p>Τον Αύγουστο του 1971 η αμερικανική κυβέρνηση ανήγγειλε αιφνιδίως ότι αίρει τη μετατρεψιμότητα του δολαρίου σε χρυσό. Το διεθνές νομισματικό σύστημα των Συνθηκών του Bretton Woods έμεινε μετέωρο. Πολλοί μίλησαν τότε για επικείμενη «κατάρρευση του καπιταλισμού»… </p> <p>-Το Φεβρουάριο του 1973 η αμερικανική κυβέρνηση κατήργησε τις σταθερές ισοτιμίες του δολαρίου. Το σύστημα Bretton Woods κατέρρευσε ολοσχερώς. Πολλοί πλέον θεωρούσαν «αναπόφευκτη» και την κατάρρευση του καπιταλισμού… <br/> - Τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς ξέσπασε ο Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ στη Μέση Ανατολή. Οι Αραβες κήρυξαν εμπάργκο πετρελαίου στη Δύση. Οι τιμές ενέργειας πενταπλασιάστηκαν μέσα σε λίγους μήνες. Κάποιοι θεώρησαν πλέον «βέβαιη» την κατάρρευση του καπιταλισμού. <br/> Ολες οι χώρες δοκιμάστηκαν σοβαρά. Στις ΗΠΑ επέβαλαν τότε –για πρώτη φορά από το B’ Παγκόσμιο Πόλεμο– δελτίο στα καύσιμα! Πολλές δυτικές οικονομίες ζήτησαν τη βοήθεια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Πλην ο καπιταλισμός δεν κατέρρευσε...<br/> - Το 1979 ξέσπασε νέα πετρελαϊκή κρίση, αυτή τη φορά λόγω της ιρανικής επανάστασης. Οι τιμές ενέργειας τετραπλασιάστηκαν ξανά. Η ανεργία και ο πληθωρισμός σε ΗΠΑ και Ευρώπη εκτοξεύθηκαν σε διψήφια νούμερα. Πλην ο καπιταλισμός δεν κατέρρευσε. Ούτε τότε…<br/> - Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 είχαμε στις ΗΠΑ την κατάρρευση των κτηματικών τραπεζών (Savings and Loans). Ο Dow Jones γνώρισε τότε τη μεγαλύτερη ημερήσια πτώση της ιστορίας του (σε απόλυτα νούμερα και σε ποσοστά). Το αμερικανικό Δημόσιο δαπάνησε τότε 500 δισεκατομμύρια δολάρια (πάνω από 1.000 δισεκατομμύρια σημερινά) για να καλύψει τη ζημιά. Ομως ο καπιταλισμός «άντεξε» και τότε…<br/> Ούτε τώρα θα καταρρεύσει.</p> <p>Αλλωστε, ο καπιταλισμός έχει μεταναστεύσει πλέον στην Ασία –Κίνα, Ρωσία, Ινδία– και είναι πολύ καλά, ευχαριστώ.</p> <p>Αυτό που ζούμε σήμερα είναι η κρίση των στρεβλώσεων του καπιταλισμού στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη.<br/> Αυτές τις στρεβλώσεις πρέπει επειγόντως να θεραπεύσουμε. <br/> Και να αλλάξουμε αναπτυξιακό υπόδειγμα. <br/> Οχι να προεξοφλούμε –ξανά– το «τέλος του κόσμου»…</p> http://blogs.e-tipos.com/chrisanthoslazaridis/entry/%CF%84%CE%B9%CF%82_%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AD%CF%82_%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%AF_%CE%B5%CE%BC%CE%AF%CF%83%CE%B7%CF%83%CE%B1%CE%BD ET Administrator 2008-10-05T15:05:12+03:00 2008-10-05T15:05:12+03:00

<p>Ομοιότητες και διαφορές με την κρίση του 1929, οι επιπτώσεις της οποίας είχαν διεθνοποιηθεί και διέλυσαν τη διεθνή τάξη εκείνης της εποχής.</p>

<p>Kάποιοι, την περασμένη εβδομάδα, βιάστηκαν να αναγγείλουν το… τέλος του καπιταλισμού! Επιχείρησαν, μάλιστα, παραλληλισμό με τη μεγάλη κρίση του 1929… </p> <p>Επιτρέψτε μου λοιπόν κάποιες παρατηρήσεις:<br/> Πρώτον, η κρίση που τώρα ζούμε -πολύ σοβαρή, ασφαλώς- ελάχιστη σχέση έχει με το 1929, μέχρι στιγμής τουλάχιστον:<br/> - Το 1929 ο Δείκτης Dow Jones έχασε 40% μέσα σε δύο μήνες. Στη σημερινή κρίση, που άρχισε τον Αύγουστο του 2007, ο Δείκτης έχασε 22% μέσα σε 13 μήνες. <br/> - Στην τετραετία μετά τη μεγάλη κρίση του 1929, η ανεργία στις ΗΠΑ έφτασε το 33%. Σήμερα, στον ένα χρόνο από την έναρξη της κρίσης, η ανεργία είναι λίγο πάνω από 6%.<br/> - Το ΑΕΠ της Αμερικής μειώθηκε κατά 30% την πρώτη τριετία της κρίσης του 1929. Ενα χρόνο μετά την έναρξη της τωρινής κρίσης, το ΑΕΠ στις ΗΠΑ εξακολουθεί να αυξάνεται με ρυθμό γύρω στο 3% (σε ετήσια βάση). <br/> - Κατά την κρίση του 1929 ο Δείκτης Τιμών Καταναλωτή υποχώρησε μέχρι και 30%. Τον τελευταίο χρόνο στις ΗΠΑ ο τιμάριθμος εξακολουθεί να ανεβαίνει.<br/> - Κατά τη διάρκεια της μεγάλης κρίσης του ‘29 το 40% των τότε στεγαστικών δανείων έπαψαν να εξυπηρετούνται και τα ακίνητα κατασχέθηκαν. Το αντίστοιχο ποσοστό σήμερα, ένα χρόνο μετά το ξέσπασμα της τρέχουσας κρίσης, είναι 4%. <br/> Επιπλέον, στα τρία χρόνια που ακολούθησαν το 1929 η Κεντρική Τράπεζα περιόρισε την προσφορά χρήματος, ενώ τώρα κάνει το αντίθετο: Ρίχνει συνεχώς «ενέσεις ρευστότητας» στην αγορά.<br/> Ακόμα, μετά το 1929 οι αρχές αύξησαν τα επιτόκια, ενώ τον τελευταίο χρόνο η αμερικανική Κεντρική Τράπεζα μειώνει τα επιτόκια. </p> <p>Οχι μόνο τα συμπτώματα της κρίσης, τότε, ήταν πολύ διαφορετικά -και πολύ πιο οδυνηρά- απ’ ό,τι σήμερα, αλλά και οι αρχές τότε έκαναν κολοσσιαία σφάλματα (μείωσαν την προσφορά χρήματος κι αύξησαν τα επιτόκια), ενώ τώρα ακολούθησαν εντελώς αντίθετη πολιτική. </p> <p>Τέλος, θυμίζουμε ότι ακόμα κι αν η τωρινή κρίση αποδεικνυόταν συγκρίσιμη με εκείνη του 1929, τότε δεν γκρεμίστηκε ο καπιταλισμός! Μάλλον οι επιπτώσεις της κρίσης εκείνης διεθνοποιήθηκαν και διέλυσαν τη «διεθνή τάξη» της εποχής (την Κοινωνία των Εθνών), αποδυνάμωσαν τις φιλελεύθερες δημοκρατίες, έφεραν στην εξουσία ολοκληρωτικά κινήματα στην Ευρώπη και πυροδότησαν, δέκα χρόνια αργότερα, τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.</p> <p>Η κρίση του 1929 δεν έφερε «το τέλος του καπιταλισμού», έφερε την άνοδο του ναζισμού και τον Πόλεμο. <br/> Τις αγορές πολλοί εμίσησαν. Αλλά όταν κατέρρευσαν, προς στιγμήν, οι αγορές, άπαντες υπέφεραν τα πάνδεινα. Προσοχή, λοιπόν, τι εύχεστε και με τι επιχαίρετε…</p> http://blogs.e-tipos.com/chrisanthoslazaridis/entry/%CE%BF%CE%BC%CF%80%CE%AC%CE%BC%CE%B1_%CE%BF%CE%BB%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%AC%CE%B9%CF%84_%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%B6%CE%AF%CE%BD%CF%83%CE%BA%CE%B9 ET Administrator 2008-10-03T14:17:51+03:00 2008-10-03T14:17:51+03:00

<p>Οι περισσότεροι στην Ελλάδα εύχονται να νικήσει ο Ομπάμα στις ΗΠΑ… Πιστεύουν ότι, αν μη τι άλλο, θα δούμε μια «καλύτερη» εξωτερική πολιτική από την πλευρά των ΗΠΑ. Εντάξει, δεν θα μετατραπεί το Στέιτ Ντιπάρτμεντ σε «ίδρυμα φιλανθρωπίας και αδελφοσύνης των λαών». Αλλά τουλάχιστον θα γλιτώσουμε τα χειρότερα από τους… «κακούργους» νεο-συντηρητικούς του απερχόμενου προέδρου.</p>

<p>Οι περισσότεροι στην Ελλάδα εύχονται να νικήσει ο Ομπάμα στις ΗΠΑ… <br/> Πιστεύουν ότι, αν μη τι άλλο, θα δούμε μια «καλύτερη» εξωτερική πολιτική από την πλευρά των ΗΠΑ. <br/> Εντάξει, δεν θα μετατραπεί το Στέιτ Ντιπάρτμεντ σε «ίδρυμα φιλανθρωπίας και αδελφοσύνης των λαών». Αλλά τουλάχιστον θα γλιτώσουμε τα χειρότερα από τους… «κακούργους» νεο-συντηρητικούς του απερχόμενου προέδρου.<br/> Καμία αντίρρηση: Ο Τζορτζ Μπους απέτυχε πλήρως. <br/> Ομως στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν υπήρχε όλα αυτά τα χρόνια ούτε… μισός νεο-συντηρητικός. Μπορεί σ’ ό,τι αφορά την εισβολή στο Ιράκ να κυριάρχησαν στο Λευκό Οίκο οι νεο-συντηρητικοί, οι περισσότεροι των οποίων απομακρύνθηκαν από το περιβάλλον του προέδρου ήδη από το 2005, αλλά στα υπόλοιπα μεγάλα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ κυριάρχησε η ομάδα Μπρεζίνσκι, Ολμπράιτ, Χόλμπρουκ, που όλοι τους υπήρξαν «σαρξ εκ της σαρκός» του Δημοκρατικού Κόμματος. <br/> Αυτοί υποστηρίζουν σήμερα με όλη τους τη δύναμη την εκλογή Ομπάμα. Ακόμα και ο Τζορτζ Σόρος δηλώνει κι αυτός… προοδευτικός, είναι διακηρυγμένος εχθρός των Ρεπουμπλικανών και εύχεται ολόψυχα να νικήσει ο Ομπάμα. <br/> Οχι γιατί του έχει καμία αδυναμία, αλλά γιατί θα ελεγχθεί πλήρως ξανά η αμερικανική πολιτική από τη γνώριμη παρέα του, της κ. Ολμπράιτ, του κ. Μπρεζίνσκι κ.λπ. <br/> Αυτή η ομάδα μαζί με τις ποικίλες «ανεξάρτητες» ΜΚΟ του Σόρος υποκίνησαν τις πολύχρωμες επαναστάσεις σε Ουκρανία (το 2004) και Γεωργία (το 2003). <br/> Δεν ξέρω πόσο «προοδευτικός» είναι ο Μπαράκ Ομπάμα. <br/> Ομως οι μέντορές του στην εξωτερική πολιτική είναι πολύ πιο ψυχροπολεμικοί από τους Ρεπουμπλικανούς. <br/> Και μια μόνιμη επιστροφή στο ψυχροπολεμικό κλίμα δεν την αντέχει σήμερα η Ευρώπη, που είναι δίπλα στη Ρωσία. Ούτε η Ελλάδα που βρίσκεται, κυριολεκτικά, στο «μεταίχμιο»…<br/> Πώς;<br/> Ο Ομπάμα, τουλάχιστον, υποστηρίζει τις ελληνικές θέσεις;<br/> Ασφαλώς. <br/> Οπως μας «υποστήριζε θερμά» (στις προεκλογικές του ομιλίες) και ο Τζίμι Κάρτερ.<br/> Θυμάστε; <br/> Οταν έγινε πρόεδρος, όμως, την πολιτική του την καθόριζε ο Μπρεζίνσκι.<br/> Τα υπόλοιπα, ασφαλώς, τα θυμάστε…</p> http://blogs.e-tipos.com/chrisanthoslazaridis/entry/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC_%CF%80%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%AE%CF%82_%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7 ET Administrator 2008-09-28T16:06:04+03:00 2008-09-28T16:06:04+03:00

<p>Νέο γύρο αναταράξεων στις αγορές προκαλούν η απότομη άνοδος του πετρελαίου <br/> και η αβεβαιότητα οικονομικής διάσωσης των ΗΠΑ. H κατάρρευση των διεθνών κεφαλαιαγορών τις τελευταίες μέρες οφείλεται στην αβεβαιότητα ότι θα ψηφιστεί από το αμερικανικό Κογκρέσο το σχέδιο-μαμούθ, ύψους 700-800 δισεκατομμυρίων δολαρίων, του υπουργού Χένρι Πόλσον για τη διάσωση του αμερικανικού χρηματοπιστωτικού συστήματος. </p>

<p>Νέο γύρο αναταράξεων στις αγορές προκαλούν η απότομη άνοδος του πετρελαίου <br/> και η αβεβαιότητα οικονομικής διάσωσης των ΗΠΑ.<br/> H κατάρρευση των διεθνών κεφαλαιαγορών τις τελευταίες μέρες οφείλεται στην αβεβαιότητα ότι θα ψηφιστεί από το αμερικανικό Κογκρέσο το σχέδιο-μαμούθ, ύψους 700-800 δισεκατομμυρίων δολαρίων, του υπουργού Χένρι Πόλσον για τη διάσωση του αμερικανικού χρηματοπιστωτικού συστήματος. <br/> Το υπό δημοκρατικό έλεγχο Κογκρέσο, πρώτον, δεν είναι πρόθυμο να φορτώσει τόσο μεγάλο φορτίο στις πλάτες των φορολογουμένων και, δεύτερον, υποπτεύεται ότι το τελικό κόστος του θα είναι πολύ μεγαλύτερο. Από τη στιγμή που κατέστη αβέβαιη η υπερψήφιση του σχεδίου Πόλσον, το δολάριο άρχισε να υποχωρεί και το πετρέλαιο να ανεβαίνει. Η απότομη άνοδος του πετρελαίου και η αβεβαιότητα οικονομικής διάσωσης των ΗΠΑ δημιούργησαν κύματα αβεβαιότητας στις διεθνείς αγορές, προκαλώντας νέους σεισμούς στα υπόλοιπα χρηματιστήρια.<br/> Ομως τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα – ακόμα τουλάχιστον:<br><br/> ? Οι Δημοκρατικοί, που ελέγχουν το Κογκρέσο, δεν έχουν περιθώρια να επιμείνουν στην άρνησή τους ενάμιση μήνα πριν από τις αμερικανικές εκλογές. Αν το σχέδιο Πόλσον καταψηφιστεί και η αμερικανική οικονομία βυθιστεί σε «μαύρη τρύπα», παρασύροντας και τον κόσμο ολόκληρο, αυτό θα προκαλούσε αληθινό βατερλό στο Δημοκρατικό Κόμμα. Συνεπώς, μάλλον τελικά θα υπερψηφιστεί το σχέδιο Πόλσον. <br><br/> ? Υστερα, το κόστος του σχεδίου διάσωσης –κολοσσιαίο ασφαλώς– δεν είναι δυσανάλογο προς τη σοβαρότητα της κρίσης. Το 1987 μια αντίστοιχη κατάρρευση των συνεργατικών τραπεζών (Savings and Loans) στις ΗΠΑ (που απορροφήθηκε πλήρως και κανείς δεν τη θυμάται σήμερα) αντιμετωπίστηκε με ένα σχέδιο διάσωσης ύψους, τότε, 500 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Τα σημερινά 700 δισ. είναι λιγότερα σε σταθερές τιμές από τα 500 δισ. του 1987. Και τότε τα είχαν ψηφίσει οι Δημοκρατικοί… <br><br/> ? Τέλος, στο πλευρό του Χένρι Πόλσον κινήθηκαν ο «υπερκομματικός» διοικητής της κεντρικής τράπεζας των ΗΠΑ Μπεν Μπερνάνκι, καθώς και ο Γάλλος σοσιαλιστής Στρος σΚαν, διοικητής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ενώ το G-8 (στο οποίο συμμετέχουν Ευρωπαίοι, Ιάπωνες και Ρώσοι) εξέδωσε έκτακτη ανακοίνωση με την οποία υποστηρίζει το σχέδιο Πόλσον. Αν όλα αυτά ξεμπλοκάρουν το αμερικανικό Κογκρέσο, τότε μάλλον θα έχουμε περάσει τον κάβο. Φτάνει να μην υπάρξουν νέες εκπλήξεις στο μεταξύ…<br><br/> Και μια τελευταία παρατήρηση: Ενώ οι Δημοκρατικοί είναι πολύ πιο δημοφιλείς στον υπόλοιπο κόσμο από τους Ρεπουμπλικανούς, όταν πρόκειται για πρακτικά μέτρα αντιμετώπιση της κρίσης, όλος ο κόσμος εκτός ΗΠΑ συσπειρώνεται γύρω από τις πρωτοβουλίες της ρεπουμπλικανικής κυβέρνησης και δυσφορεί από τις αντιρρήσεις και την κωλυσιεργία των Δημοκρατικών. Τις κρίσιμες στιγμές οι ιδεολογικές συγγένειες αποδυναμώνονται και οι πολιτικές προτεραιότητες κυριαρχούν.</p> http://blogs.e-tipos.com/chrisanthoslazaridis/entry/%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%83%CF%84%CF%81%CF%89%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B1%CF%82 ET Administrator 2008-09-26T20:33:22+03:00 2008-09-26T20:33:22+03:00

<p>Μερικές σκέψεις με αφορμή την πρόσφατη επικαιρότητα:...</p>

<p>Μερικές σκέψεις με αφορμή την πρόσφατη επικαιρότητα: <br/> -Οι σχέσεις κράτους -Εκκλησίας στην Ελλάδα σε τίποτε δεν εμπόδισαν τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις που εκκρεμούν εδώ και χρόνια: Δεν εμπόδισαν την «επανίδρυση του κράτους» που υποσχέθηκε η Ν.Δ., δεν εμπόδισαν τον «εκσυγχρονισμό» που ευαγγελίστηκε το σημιτικό ΠΑΣΟΚ, δεν εμπόδισαν την αναδιάρθρωση των αγορών, την καταπολέμηση των καρτέλ, την πάταξη της φοροδιαφυγής και της γραφειοκρατίας… <br/> Κυβερνήσεις που δεν μπόρεσαν ή δεν τόλμησαν να κάνουν μεγάλες μεταρρυθμιστικές τομές άρχισαν να σκιαμαχούν με την Εκκλησία, για να δικαιολογήσουν την ανεπάρκειά τους. Οταν δεν είχαν με τι άλλο να ασχοληθούν, τους έπιανε ο αντικληρικαλιστικός «οίστρος»…<br/> -Αν υπάρξει πλήρης «διαχωρισμός» στην Ελλάδα, τότε η Εκκλησία (αφού δεν θα χρηματοδοτείται, πλέον, από το κράτος) ασφαλώς και θα διαχειρίζεται ανεμπόδιστα την περιουσία της. Οπως γίνεται σε όλες τις δυτικές χώρες. Ετσι δεν είναι; <br/> -Πώς βγήκαν τόσες αποφάσεις δικαστηρίων στην περίοδο 1994-1999 και τόσες γνωμοδοτήσεις του Νομικού Συμβουλίου του κράτους στην περίοδο 1999-2003 υπέρ της Μονής Βατοπαιδίου στη γνωστή διαμάχη για τη λίμνη Βιστωνίδα; <br/> Μήπως ο νόμος είναι, πράγματι, με τη Μονή Βατοπαιδίου;<br/> Μήπως ο νόμος αυτός που λοιδορείται σήμερα είναι ακριβώς η ίδια νομική βάση με την οποία η Ελλάδα διεκδικεί την περιουσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου (χρυσόβουλα αυτοκρατόρων και φιρμάνια σουλτάνων);<br/> Μήπως είναι το ίδιο ακριβώς νομικό καθεστώς που διέπει τα βακούφια; <br/> Μήπως είναι η ίδια ακριβώς βάση που είχε γίνει αποδεκτή από τα ευρωπαϊκά δικαστήρια στη μεγάλη διαμάχη της δεκαετίας του ’80, όταν ελληνικά μοναστήρια προσέφυγαν στην ευρωπαϊκή δικαιοσύνη κατά του «νόμου Τρίτση» και δικαιώθηκαν, τότε, πανηγυρικά;<br/> -Αυτά γιατί δεν τα πληροφορηθήκαμε όλες αυτές τις μέρες;<br/> -Οι πολιτικοί (αμφοτέρων των κομμάτων) που γνωρίζουν το νομικό καθεστώς γιατί δεν το υπερασπίζονται; Γιατί δεν το εξηγούν, τουλάχιστον, στην κοινή γνώμη;<br/> -Οι εκκλησιαστικοί ταγοί γιατί δεν υπερασπίζονται το δίκιο τους δημόσια και με παρρησία;<br/> Τι σόι δημοκρατία έχουμε όταν ουδείς τολμά να σηκώσει το ανάστημά του σε τέτοιο «οδοστρωτήρα» παραπληροφόρησης;</p> http://blogs.e-tipos.com/chrisanthoslazaridis/entry/%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%AE%CF%82_%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%B5%CF%83%CF%89%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AC_%CE%BB%CE%AC%CE%B8%CE%B7 ET Administrator 2008-09-21T10:59:01+03:00 2008-09-21T10:59:01+03:00

<p>Το γεγονός ότι η ελληνική κεφαλαιαγορά έπεσε κάτω από τις 3.000 μονάδες είναι δυσάρεστο, αλλά δεν είναι το χειρότερο. Πολύ πιο ανησυχητικό είναι ότι αυτήν ακριβώς τη στιγμή διάλεξε η κυβέρνηση για να φορολογήσει τις υπεραξίες και τα μερίσματα από το Χρηματιστήριο. <br/> Γιατί αυτά τα μέτρα θα πλήξουν το retail της αγοράς (δηλαδή τις τοποθετήσεις κυρίως των μικρών επενδυτών) χωρίς να αγγίξουν τους «θεσμικούς». Θα πλήξουν το Χρηματιστήριο αλλά δεν θα διευρύνουν τη φορολογική βάση, ούτε θα αυξήσουν τα φορολογικά έσοδα. </p>

<p>Το γεγονός ότι η ελληνική κεφαλαιαγορά έπεσε κάτω από τις 3.000 μονάδες είναι δυσάρεστο, αλλά δεν είναι το χειρότερο. Πολύ πιο ανησυχητικό είναι ότι αυτήν ακριβώς τη στιγμή διάλεξε η κυβέρνηση για να φορολογήσει τις υπεραξίες και τα μερίσματα από το Χρηματιστήριο. <br/> Γιατί αυτά τα μέτρα θα πλήξουν το retail της αγοράς (δηλαδή τις τοποθετήσεις κυρίως των μικρών επενδυτών) χωρίς να αγγίξουν τους «θεσμικούς». Θα πλήξουν το Χρηματιστήριο αλλά δεν θα διευρύνουν τη φορολογική βάση, ούτε θα αυξήσουν τα φορολογικά έσοδα. <br/> Αφού μιλάμε για διεθνή κρίση, που μας έρχεται απ’ έξω και μας βουλιάζει, να επισημάνουμε ότι υπάρχουν πλέον και θετικά νέα απ’ έξω. Οπως, για παράδειγμα, η τιμή του πετρελαίου, που πέφτει. <br/> Στα 147 δολάρια το βαρέλι είχε φτάσει στις 11 Ιουλίου. Σήμερα βρίσκεται στα 95 δολάρια το βαρέλι. Εχει υποχωρήσει κατά 35% μέσα σε δύο μόλις μήνες. Αν η άνοδος του πετρελαίου μάς «γονάτιζε», η απότομη πτώση του δεν πρέπει να μας ενισχύει; <br/> Γιατί δεν παρατηρείται «συμμετρία» εν προκειμένω; Γιατί τα «κακά νέα» μάς βλάπτουν πολύ, ενώ τα «καλά νέα» δεν μας επηρεάζουν;<br/> Μια εξήγηση (όχι η μόνη ασφαλώς) είναι ότι τα μέτρα που πήραν οι αρχές για να αντιμετωπίσουν την πρώτη φάση της κρίσης επιδείνωσαν την κατάσταση αντί να τη βελτιώσουν. Και μέχρι να αρχίσουν να αντιστρέφονται τα πρωτογενή αίτια της διεθνούς κρίσης έχουν ήδη δημιουργηθεί «δευτερογενή», «εγχώρια» αίτια, που δυσκολεύουν την αντιστροφή της τάσης. <br/> Στην Ευρώπη, για παράδειγμα, ανέβασαν τα επιτόκια στη διάρκεια της κρίσης (ενώ παντού αλλού τα μείωσαν). Κι έτσι επέτειναν την πιστωτική κρίση. Με αποτέλεσμα να έχουμε πρόσθετη επιβράδυνση, που δεν οφείλεται μόνο στην άνοδο του πετρελαίου ή στην επιβράδυνση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. <br/> Στην Ελλάδα παίρνουν έκτακτα φορολογικά μέτρα. Ετσι, ακόμα κι όταν βελτιώνεται η κατάσταση διεθνώς, έχει χειροτερέψει πια η εσωτερική κατάσταση. Και τα καλά νέα «απ’ έξω» δεν περνάνε εύκολα «μέσα». <br/> Τη διεθνή κρίση θα την ξεπεράσουμε. Τα εσωτερικά σφάλματα πολιτικής πώς –και πότε– θα τα διορθώσουμε;</p> http://blogs.e-tipos.com/chrisanthoslazaridis/entry/%CE%B4%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82_%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%87%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82_%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CE%AF%CE%BD%CE%B5%CE%B9 ET Administrator 2008-09-19T11:07:18+03:00 2008-09-19T11:07:18+03:00

<p>Τι άλλαξε το πολιτικό κλίμα; Τα σκάνδαλα; Η ομιλία του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη; Το «μπαράζ» των καναλιών, κάθε βράδυ στις οχτώ;<br/> Ολα αυτά μαζί συνέβαλαν, ίσως. </p>

<p>Τι άλλαξε το πολιτικό κλίμα; Τα σκάνδαλα; Η ομιλία του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη; Το «μπαράζ» των καναλιών, κάθε βράδυ στις οχτώ;<br/> Ολα αυτά μαζί συνέβαλαν, ίσως. <br/> Αλλά εκείνο που ανέτρεψε την εικόνα στην κοινή γνώμη (και ξεχείλισε το ποτήρι στην κοινωνία) ήταν τα τελευταία οικονομικά μέτρα. <br/> - Οταν σε περίοδο οικονομικής επιβράδυνσης, με την αγορά «καθισμένη», επιβάλλονται… νέοι φόροι! <br/> - Κι όταν τα διεθνή Χρηματιστήρια βουλιάζουν, κι εδώ αποφασίζουν να φορολογήσουν «υπεραξίες» και μερίσματα…<br/> - Κι όταν, προσπαθώντας να πιάσουν μερικές χιλιάδες φοροφυγάδες, εξοντώνουν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους με μπλοκάκια…<br/> Αυτά ήταν λάθη, που άγγιξαν πολλούς, προκάλεσαν ανησυχία σε περισσότερους και αγανάκτηση σε όλους. <br/> Ομως, τα λάθη αυτά μπορούν ακόμα να διορθωθούν. Και το κλίμα για να αναστραφεί ξανά χρειάζονται…<br/> - Οχι απλώς σαρωτικός ανασχηματισμός, όχι απλώς αλλαγές προσώπων σε κρίσιμα υπουργεία, αλλά πρωτίστως αλλαγή οικονομικής πολιτικής. <br/> - Πολιτική ανάπτυξης, όχι «προσωρινής τακτοποίησης» των ελλειμμάτων. <br/> - Αληθινές περικοπές στη δημόσια σπατάλη, ανακούφιση στα χαμηλότερα στρώματα, στήριξη της επιχειρηματικότητας των μικρομεσαίων και χτύπημα της φοροδιαφυγής σε μακροχρόνια βάση, με «τεκμήρια» και ειδικούς φόρους πολυτελούς κατανάλωσης. <br/> Αλλά αυτά όλα θα αποδώσουν μεσοπρόθεσμα. Για να αποφύγουμε άμεσα την «επιτήρηση» χρειαζόμαστε μείωση της σπατάλης. Εδώ και τώρα… <br/> Αν εξαγγέλθηκαν ήδη «έκτακτες» περικοπές 500 εκατομμυρίων ευρώ, σίγουρα μπορούν να βρεθούν άλλα 2 δισεκατομμύρια ευρώ να περικοπούν, για να φτάσει η μείωση των κρατικών δαπανών στο 1% του ΑΕΠ. Ωστε να ανακληθούν οι «φοροεπιδρομές» και να είναι ευχαριστημένος και ο κ. Αλμούνια. <br/> Χρειάζεται και κάτι ακόμα: <br/> Δομικός ανασχηματισμός! <br/> Μικρό και ευέλικτο Υπουργικό Συμβούλιο 15 ατόμων (υπουργοί και υφυπουργοί).<br/> Μόνο έτσι θα (ξανα-)γεννηθεί η ελπίδα για «επανίδρυση του κράτους». Οποιος το τολμήσει αυτό στην Ελλάδα όχι μόνο θα αλλάξει το βραχυχρόνιο πολιτικό κλίμα, αλλά θα μπει στην Ιστορία. Δομικός ανασχηματισμός κι αλλαγή οικονομικής πολιτικής! <br/> Τίποτε λιγότερο δεν αρκεί. <br/> Τίποτε περισσότερο δεν χρειάζεται…</p> http://blogs.e-tipos.com/chrisanthoslazaridis/entry/h_k%CE%AF%CE%BD%CE%B1_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%B7_%CE%BA%CE%B5%CF%81%CE%B4%CE%BF%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%AF%CE%B1 ET Administrator 2008-09-14T12:54:35+03:00 2008-09-14T12:54:35+03:00

<p>Πριν από τρεις μήνες είχαμε υποστηρίξει ότι η άνοδος της τιμής του πετρελαίου δεν οφειλόταν –όπως υποστήριζαν πολλοί τότε– στην αυξημένη ζήτηση από την πλευρά της Κίνας (και της Ινδίας).</p>

<p>Πριν από τρεις μήνες είχαμε υποστηρίξει ότι η άνοδος της τιμής του πετρελαίου δεν οφειλόταν –όπως υποστήριζαν πολλοί τότε– στην αυξημένη ζήτηση από την πλευρά της Κίνας (και της Ινδίας). Οφειλόταν κυρίως στη διεθνή κερδοσκοπία… <br/> Η άποψη αυτή επαληθεύεται πλήρως σήμερα: το πετρέλαιο υποχωρεί, και μάλιστα μέσα σε λιγότερο από δύο μήνες έχει χάσει 32% από την ανώτατη τιμή του. Από τα 150 ευρώ το βαρέλι στα μέσα Ιουλίου, σήμερα βρίσκεται στα 102 δολάρια…<br/> Τι ακριβώς συνέβη; Εξαφανίστηκε η Κίνα; Επαψε να αναπτύσσεται; Επαψε να αγοράζει πετρέλαιο; </p> <p>Οχι βέβαια. Απλούστατα, η ζήτηση από την πλευρά της Κίνας μικρή σχέση είχε με την άνοδο του πετρελαίου. Στο μεταξύ, όμως, υπήρξε σοβαρή οικονομική επιβράδυνση στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη. Γι’ αυτό και πολλοί από εκείνους που αποθεματοποιούσαν πετρέλαιο τα τελευταία χρόνια (ή αγόραζαν Συμβόλαια Μελλοντικής Εκπλήρωσης) σπεύδουν τώρα να ξεφορτωθούν τα αποθέματα (ή ποντάρουν στην πτώση της τιμής του). Οπότε, εκεί που υπήρχε «υπερβάλλουσα ζήτηση» για κερδοσκοπικούς λόγους, τώρα αρχίζει να υπάρχει υπερβάλλουσα προσφορά (από εκποίηση κερδοσκοπικών αποθεμάτων). <br/> Τέλος, τα γεγονότα στον Καύκασο και η ψυχρότητα που δημιουργήθηκε στις σχέσεις Δύσης-Ρωσίας απομάκρυναν την προοπτική άμεσης επίθεσης κατά του Ιράν. Γιατί τέτοια επίθεση είναι μάλλον αδιανόητη χωρίς την ανοχή της Ρωσίας – και σήμερα αυτή η ανοχή αποκλείεται. </p> <p>Ελεγχόμενες τοπικές κρίσεις είναι πιθανότερες όταν υπάρχει συνεργασία μεταξύ των «μεγάλων» παρά όταν υπάρχει αντιπαράθεση μεταξύ τους. Κι έτσι, περιέργως, το (πρόσκαιρο;) «πάγωμα» στις σχέσεις Ρωσίας-ΗΠΑ μείωσε τη γεωπολιτική αστάθεια στη Μέση Ανατολή (και την αύξησε αλλού). Αλλά την κερδοσκοπία στο πετρέλαιο την τροφοδοτούσε ως τώρα η αποσταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής (όχι οπουδήποτε αλλού)… Κι έτσι, μετά την κρίση στον Καύκασο, είχαμε απότομη πτώση του πετρελαίου…<br/> Βέβαια, το πετρέλαιο μπορεί να εκτιναχθεί και πάλι αν υπάρξουν ανησυχητικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Αλλά για την ώρα μάθαμε ότι η άνοδος της τιμής του δεν οφείλεται στην Κίνα. Και ότι αν εξαλειφθούν τα αίτια «γεωπολιτικής αστάθειας» η κερδοσκοπία αντιστρέφεται και το πετρέλαιο έχει μεγάλα περιθώρια να υποχωρήσει πιο πολύ ακόμα. Πολύ πιο απότομα απ’ ό,τι ανέβηκε…</p> http://blogs.e-tipos.com/chrisanthoslazaridis/entry/%CF%84%CE%BF_%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%B9%CE%BC%CE%BF_%CF%84%CE%BF_%CE%B7%CE%B8%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%BA%CE%B1%CE%B9 ET Administrator 2008-09-12T00:00:00+03:00 2008-09-17T10:39:40+03:00

<p>O κ. Βουλγαράκης υποστήριξε πως «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό»…<br/> Κάνει λάθος! Ο,τι είναι «νόμιμο» δεν είναι, αναγκαστικά, και «ηθικό».<br/> Για παράδειγμα, η μοιχεία έχει πλήρως αποποινικοποιηθεί, άρα είναι «νόμιμη». Αλλά δεν θεωρείται «ηθική συμπεριφορά»…</p>

<p>O κ. Βουλγαράκης υποστήριξε πως «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό»…<br/> Κάνει λάθος! Ο,τι είναι «νόμιμο» δεν είναι, αναγκαστικά, και «ηθικό».<br/> Για παράδειγμα, η μοιχεία έχει πλήρως αποποινικοποιηθεί, άρα είναι «νόμιμη». Αλλά δεν θεωρείται «ηθική συμπεριφορά»…<br/> Ισχύει και το αντίστροφο: Ο,τι είναι «ηθικό» δεν είναι κατ’ ανάγκην και «νόμιμο». Η Αντιγόνη του Σοφοκλή διάλεξε αυτό που τ&