Χρύσανθος Λαζαρίδης

Τα «ταμπού» της ενέργειας…

Στην Ελλάδα δεν μπορεί σήμερα να γίνει σοβαρή συζήτηση για τίποτε…
Πάρτε, για παράδειγμα, την πυρηνική ενέργεια.
Τόλμησε ένας υπουργός να υπονοήσει ότι το θέμα πρέπει να μας απασχολήσει κι έπεσαν να τον φάνε…
Και μάλιστα για ένα ζήτημα στο οποίο μεταστρέφονται όλο και περισσότερες χώρες - μεγάλες και μικρές, δυτικές και μη, ευρωπαϊκές και μη, αναπτυγμένες και αναπτυσσόμενες. Κι όμως, εδώ είναι «ταμπού».
Είναι αλήθεια, βέβαια, ότι η πυρηνική ενέργεια έχει σοβαρά μειονεκτήματα.
- Υπάρχει, όμως, και αντίλογος: Οι σύγχρονοι αντιδραστήρες λύνουν τα προβλήματα ασφάλειας. Για παράδειγμα, η Ιαπωνία είναι περισσότερο σεισμογενής από την Ελλάδα κι έχει μεγαλύτερη ευαισθησία στα ζητήματα πυρηνικής ασφάλειας. Κι όμως, έχει 59 πυρηνικά εργοστάσια...
- Επίσης, η περιβαλλοντική επιβάρυνση προέρχεται από τους πάσης φύσεως υδρογονάνθρακες (πετρέλαιο, άνθρακα, λιγνίτη κ.λπ.) - όχι πια από την ατομική ενέργεια…
- Από πλευράς κόστους, είναι δύσκολο να αποδειχθεί οτιδήποτε, γιατί δεν γνωρίζουμε πού θα «καθίσουν» οι διεθνείς τιμές πετρελαίου. Αν το πετρέλαιο επέστρεφε στα 25 δολάρια (όπου βρισκόταν το 2003), τότε πράγματι η πυρηνική ενέργεια θα ήταν «πολύ ακριβή». Αλλά με το πετρέλαιο στα 125 δολάρια, η πυρηνική ενέργεια είναι ήδη πολύ φθηνή.
Το σίγουρο είναι ότι η κάμψη της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου θα αρχίσει γύρω στο 2030-35. Κάποια στιγμή, θα αναγκαστούμε να εγκαταλείψουμε το πετρέλαιο. Και για να είμαστε έτοιμοι το 2030, πρέπει να το αποφασίσουμε σήμερα…
- Συμπέρασμα πρώτο: Αν δεν λύσουμε το πρόβλημα των ενεργειακών μας αναγκών, που αυξάνονται εκθετικά, δεν θα αποκτήσουμε ποτέ αναπτυξιακή στρατηγική.
- Συμπέρασμα δεύτερο: Αν δεν απεξαρτηθούμε από τους εισαγόμενους υδρογονάνθρακες, δεν θα αποκτήσουμε ποτέ περιβαλλοντική στρατηγική.
Για την Ελλάδα πρώτη επιλογή είναι, αναμφίβολα, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Αλλά κι εδώ υπάρχουν σοβαρά προβλήματα (κόστους και τεχνολογίας), που δεν έχουν πλήρως απαντηθεί.
- Συμπέρασμα τρίτο: Η Ελλάδα την πυρηνική ενέργεια δεν μπορεί σήμερα ούτε να τη συζητήσει, όταν στη Γαλλία το 50% της ενέργειας προέρχεται από πυρηνικούς αντιδραστήρες! Αλλά και τις ανανεώσιμες πηγές, που τις έχει αποφασίσει, δεν μπορεί να τις ξεμπλοκάρει: Τα αιολικά πάρκα δεν τα θέλουν οι… «περιβαλλοντολόγοι». Τα φωτοβολταϊκά σκάλωσαν γιατί υπήρξε… «υπερπροσφορά» αιτήσεων και το θεσμικό πλαίσιο είναι προβληματικό. Αρα, το πρόβλημα δεν το έχουμε με την πυρηνική ενέργεια. Το έχουμε με κάθε απόπειρα ενεργειακής στρατηγικής.
Συμπέρασμα τελικό: Κάποιοι μπλοκάρουν κάθε προσπάθεια απεξάρτησης από τους υδρογονάνθρακες. Αλλοτε με «προοδευτικά επιχειρήματα», άλλοτε με «περιβαλλοντολογικές» ασυναρτησίες, άλλοτε χωρίς κανένα επιχείρημα, έχουν «απαγορεύσει» κάθε συζήτηση, έχουν ακυρώσει κάθε προοπτική και κάθε ελπίδα.
Δυστυχώς…

Posted at 04:53PM May 16, 2008 by ET Administrator in Γενικά  |  Σχόλια[2]