Χρύσανθος Λαζαρίδης

Ράβδος εν γωνία, άρα… βρέχει!

Πώς οι πολιτικοί κατόρθωσαν να συγκρίνουν τα «τοξικά προϊόντα» της κρίσης
με τα δομημένα ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου. Ακουγα πριν από λίγες μέρες πολιτικό της αντιπολίτευσης να καταγγέλλει, τι νομίζετε; Οτι η ελληνική κυβέρνηση είχε… συμμετοχή στη δημιουργία του προβλήματος των «τοξικών χρηματοπιστωτικών» προϊόντων στην Αμερική! Κι αυτό -λέει- διότι η Αθήνα άφησε να επενδυθούν τα αποθεματικά των ελληνικών ασφαλιστικών ταμείων σε «δομημένα ομόλογα»…
Του το ’πε -λέει- ένας Αμερικανός βουλευτής (του Δημοκρατικού Κόμματος) σε πρόσφατο ταξίδι του στην Ουάσιγκτον…
Παρακαλώ κάποιον στο ΠΑΣΟΚ, που καταλαβαίνει απ’ αυτά τα πράγματα, να εξηγήσει σε όσους βγαίνουν και μιλάνε στα κανάλια τα εξής απλά:
Πρώτον, τα περιβόητα «δομημένα ομόλογα», που μας ταλαιπώρησαν πέρσι, εδώ στην Ελλάδα, δεν έχουν καμία -μα καμία απολύτως- σχέση με τα «τοξικά προϊόντα» που προκάλεσαν «καθίζηση» των αμερικανικών επενδυτικών τραπεζών:
? Τα «δομημένα ομόλογα» εδώ είχαν ως «υποκείμενους τίτλους» τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, δηλαδή τίτλους μηδενικού ρίσκου.
? Αντίθετα, τα «τοξικά» subprimes στις ΗΠΑ είχαν ως «υποκείμενους τίτλους» χρεόγραφα πολύ υψηλού ρίσκου, από την αμερικανική αγορά ακινήτων. Τα πρώτα είχαν από κάτω τους ένα αξιόχρεο Δημόσιο κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Και τα δεύτερα είχαν από κάτω τους τα πιο αναξιόχρεα «χαρτιά» της αμερικανικής κτηματαγοράς («subprime» θα πει «πολύ κατώτερης ποιότητας»).
Το να συγκρίνεις τα μεν με τα δε είναι σαν να λες ότι η πιστοληπτική ικανότητα του Ελληνικού Δημοσίου είναι στη χειρότερη διαβάθμιση. Πράγμα απολύτως ανακριβές και παραπλανητικό. Δεν λέμε ότι ο εν λόγω βουλευτής του ΠΑΣΟΚ ήθελε να πει κάτι τόσο ανεύθυνο. Μάλλον δεν ήξερε τι έλεγε… Τέλος, το σκάνδαλο με τα «δομημένα ομόλογα» στην Ελλάδα δεν ήταν η «ποιότητα» των τοποθετήσεων ούτε το «ρίσκο» τους, αλλά το γεγονός ότι οι «διαμεσολαβητές» που τα πούλησαν πήραν σκανδαλωδώς μεγάλη προμήθεια -ή γι’ αυτό κατηγορήθηκαν- με αποτέλεσμα να υπάρξουν «διαφυγόντα κέρδη». Πάντως, τα Ταμεία δεν επρόκειτο να χάσουν το αρχικό τους κεφάλαιο, ενώ τελικώς με τη ρύθμιση που υπήρξε δεν έχασαν ούτε και τους (τραπεζικούς) τόκους.
Στην περίπτωση των subprimes, αντίθετα, χάθηκε το μεγαλύτερο μέρος (ενίοτε και ολόκληρο) του αρχικού κεφάλαιου της τοποθέτησης των άτυχων επενδυτών στις ΗΠΑ.
Το γεγονός ότι είπε κάποια κουβέντα κάποιος Αμερικανός βουλευτής δεν σημαίνει τίποτε. Απ’ ό,τι αποδείχθηκε, οι Αμερικανοί βουλευτές (όπως κι οι δικοί μας, άλλωστε) ελάχιστα καταλαβαίνουν από τα «μυστήρια» του financial engineering. Αν καταλάβαιναν, δεν θα άφηναν την κατάσταση να φτάσει σ’ αυτό το χάλι. Ούτε θα χρειάζονταν δύο ψηφοφορίες για να «περάσουν» το «σχέδιο Πόλσον»…
Παρακαλώ, λοιπόν, μην μπλέκετε τα… σώβρακα με τις γραβάτες, μέρες που είναι.
Ευχαριστώ.

Posted at 05:39PM Oct 12, 2008 by ET Administrator in Γενικά  |  Σχόλια[1]