Χρύσανθος Λαζαρίδης

Ενηλικίωση – όχι «στροφή»

Η «ρωσική επιλογή» του Κώστα Καραμανλή δεν αποτελεί «στροφή» εξωτερικής πολιτικής.
Το ίδιο ακριβώς - στοιχειώδη διαφοροποίηση πηγών ενέργειας - κάνουν κι άλλοι ατλαντικοί σύμμαχοι των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ: παλαιότεροι, όπως η Γερμανία και η Ιταλία, αλλά και πιο πρόσφατοι, όπως η Βουλγαρία, η Ρουμανία και η Ουγγαρία...
Η σημερινή κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν θέλει «διαφοροποίηση πηγών ενεργείας», όπως διακηρύσσει.
Θέλει, ουσιαστικά, να αποκλείσει τη Δύση από κάθε ενεργειακή σχέση με τη Ρωσία.
Αλλά αυτό δεν έχει καμία λογική πλέον:
Ο ίδιος ο (απερχόμενος) πρόεδρος Μπους διακηρύσσει ότι «ο Ψυχρός Πόλεμος τελείωσε». Και «η Ρωσία δεν είναι πια εχθρός μας»…
Αλλά τότε γιατί να μην ενσωματώσουμε τη Ρωσία στο διεθνές εμπόριο; Κι αν δεν αγοράσουμε φυσικό αέριο από τους Ρώσους, τι θα αγοράσουμε;
Η αλήθεια είναι ότι και οι ίδιες οι ΗΠΑ έχουν ανάγκη τη Ρωσία: Και για να νικήσουν το εξτρεμιστικό Ισλάμ στην Κεντρική Ασία (στο άμεσο μέλλον) και για να ελέγξουν τις «ηγεμονικές φιλοδοξίες» της Κίνας (στο απώτερο μέλλον).
Η Ρωσία είναι απαραίτητος στρατηγικός εταίρος των ΗΠΑ, έτσι κι αλλιώς.
Η Ουάσιγκτον, όμως, θέλει να διαπραγματευθεί μια στρατηγική σύγκλιση με τη Ρωσία από θέση ισχύος, εκπροσωπώντας και την υπόλοιπη Δύση.
Και γι’ αυτό ενοχλείται όταν ευρωπαϊκές κυβερνήσεις προχωρούν σε σύσφιγξη των σχέσεών τους με το Κρεμλίνο, πριν υπάρξει «αμερικανο-ρωσική προσέγγιση».
Αλλά τα ευρωπαϊκά κράτη δεν είναι προτεκτοράτα των ΗΠΑ. Είναι σύμμαχοι των ΗΠΑ - δεν είναι «δορυφόροι» τους…
Η Ελλάδα, λοιπόν, δεν έκανε καμία θεαματική «στροφή πολιτικής». Απλώς ενηλικιώθηκε – και κάνει ό,τι και οι περισσότεροι άλλοι σύμμαχοι και εταίροι της: Τηρεί τις δεσμεύσεις της στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και κατά τα άλλα πολιτεύεται με βάση τα εθνικά της συμφέροντα.
Αν χρειαστεί βάζει και βέτο στη διεύρυνσή του…
Στην Ελλάδα είχαμε μάθει επί δεκαετίες είτε να ελεεινολογούμε τους Αμερικανούς είτε να υποτασσόμαστε στις θελήσεις τους (ενίοτε και τα δύο ταυτόχρονα!)
Και σήμερα που η κυβέρνηση ασκεί ισορροπημένη πολιτική μάς φαίνεται κάπως περίεργο.
Στην Ουάσιγκτον επίσης τους φαίνεται περίεργο, γιατί είχαν συνηθίσει τις ελληνικές κυβερνήσεις να ευθυγραμμίζονται πλήρως μαζί τους.
Η αυτονομία πολιτικής της κυβέρνησης Καραμανλή όντως τους ξάφνιασε κάπως...
Δεν είναι τίποτε, θα συνηθίσουμε κι εμείς κι εκείνοι.
Κι αν νιώθουν ότι «μας χάνουν λίγο», στο χέρι τους είναι να μας ξανακερδίσουν.
Οχι με φοβέρες. Αλλά με περισσότερη κατανόηση στις ανάγκες και τις ευαισθησίες μας.
Που τις είχαν γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων τους.
Πάντως, εδώ είμαστε, δεν φεύγουμε…

Posted at 10:52AM May 02, 2008 by ET Administrator in Γενικά  |  Σχόλια[1]