Ανδρέας Ανδριανόπουλος

Ο Μεντβέντεφ που γνώρισα

Η συνάντηση στην Ενωση Ρώσων Βιομηχάνων («Ενωση Ολιγαρχών», κατά τους περισσότερους απλούς Ρώσους) μέσα στο 2007 έγινε σε μια βροχερή και σκοτεινή από τη βαριά συννεφιά Μόσχα. Ομιλητές θα ήσαν ο ίδιος ο υπεύθυνος του Ανταγωνισμού Ιγκόρ Αρτέμιεφ με τον υπουργό Ανάπτυξης Τζέρμαν Γρεφ. Και στο ακροατήριο θα βρίσκονταν οι μεγαλοπαράγοντες της ρωσικής ιδιωτικής οικονομίας και των μεγάλων δημόσιων επιχειρήσεων. Στόχος ήταν η αποτύπωση των νέων κατευθύνσεων της κυβερνητικής πολιτικής για την αγορά και τον ανταγωνισμό.
Η σχετικά πρόσφατη τότε υπόθεση του ιδιοκτήτη της γιγαντιαίας εταιρίας πετρελαίων Yukos, Κανταρκόφσκι, που του αφαιρέθηκε η εταιρία κι ο ίδιος βρέθηκε σε φυλακή της Ανατ. Σιβηρίας λόγω απήθειας ουσιαστικά στις παραινέσεις του προέδρου Πούτιν για υπακοή στους νόμους κι αποστασιοποίηση από κάθε ανάμιξη στην πολιτική, δεν έφευγε από το μυαλό μου. Οι επιχειρηματίες αυτοί είχαν τεράστια δύναμη. Σε ολόκληρη τη χώρα. Ησαν όμως ταυτόχρονα και αντικείμενο μεγάλης κοινωνικής αντιπάθειας. Που έδινε στην κυβέρνηση τη δυνατότητα να επιβάλει πολιτικές που κάτω από άλλες συνθήκες θα ήταν αδύνατον να προωθήσει.
Οταν ο πρόεδρος της Υπηρεσίας Εναντίον των Μονοπωλίων άρχισε να τοποθετείται με αυστηρότητα, τα πιο βαριά ονόματα των ρωσικών επιχειρήσεων ήσαν εκεί. Φρίντμαν, Αμπράμοφ, Ποτάνιν, Ντεριπάσκα, Βινογκράτοφ, Μπογκντάνοφ (ο Αμπράμοβιτς έλειπε, απασχολημένος ίσως στο Λονδίνο με υποθέσεις της Τσέλσι) παρακολουθούσαν με προσοχή, αλλά και με κάποιον αέρα αυτάρκειας. Μέχρι που το λόγο πήρε ένας μικροκαμωμένος και νεότατος κυβερνητικός παράγοντας. Με σταθερή φωνή, με τα χέρια καρφωμένα σχεδόν στο τραπέζι και με βλέμμα διεισδυτικό και παράλληλα διερευνητικό, αμέσως επιβλήθηκε στο ακροατήριό του. Διαπίστωσα με εντύπωση πως και οι υπόλοιποι κυβερνητικοί αξιωματούχοι είχαν απορροφηθεί από τον τόνο της φωνής του, αλλά και από την κατεύθυνση της σκέψης του.
Ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ, γιατί αυτός ήταν ο ομιλητής, δεν μιλούσε τη στιγμή εκείνη ως αντιπρόεδρος μόνο της ρωσικής κυβέρνησης και βασικός εμπνευστής των φιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων του οικονομικού της επιτελείου. Ηταν και επικεφαλής του ενεργειακού γίγαντα Γκάζπρομ. Και εξηγούσε στους φιλόδοξους επιχειρηματίες – συναδέλφους του την ανάγκη ανάπτυξης του γνήσιου ελεύθερου ανταγωνισμού. Που πιθανότατα να μη συμβάδιζε με τα άμεσα και στενά επιχειρηματικά τους συμφέροντα. Το σύνθετο θέμα ξεδιπλώθηκε περίτεχνα, αλλά και εμφαντικά από τον πιθανό ακόμη τότε διάδοχο του προέδρου Πούτιν. Το κύρος και η επιβολή του ήσαν εντυπωσιακά. Το διαπίστωνε κανείς από τη στάση υποταγής των επικεφαλής της ρωσικής ολιγαρχίας απέναντί του.
Ο νέος ηγέτης πλέον της Ρωσίας συμβολίζει το δυναμισμό και την καθαρή σκέψη που χαρακτηρίζει σήμερα τους νεότερους κορυφαίους της ρωσικής κοινωνίας. Και δείχνει ήδη να επιβάλλει τις δικές του αρχές και τη δική του ομάδα. Οι μαζικές απομακρύνσεις στελεχών από τον πετρελαϊκό γίγαντα Rosneft, που υπήρξε προπύργιο των αντιπάλων του, του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Σεργκέι Ιβάνοφ και του μεγαλοπαράγοντα του Κρεμλίνου Ιγκορ Σέτσιν, φανερώνουν την αποφασιστικότητά του.

Posted at 11:12PM May 12, 2008 by ET Administrator in Politics  |  Σχόλια[0]