Ανδρέας Ανδριανόπουλος

Οικονομική κρίση και δημόσια παρέμβαση

Σε πρόσφατο κείμενό μου για τη Washington Post εξηγούσα πως η κρατική χρηματοδότηση των τραπεζών Fannie Mae και Freddie Mac ήταν λαθεμένη. Διότι η χρεoκοπία τους έγινε κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του αμερικανικού Δημοσίου. Οι φορείς αυτοί λειτουργούσαν κάτω από ιδιαίτερο νομικό καθεστώς και κάτω από τη στενή επίβλεψη του κρατικού Office of Federal Housing Enterprise Oversight.
Ο έλεγχος όμως δεν εμπόδισε την κατάρρευση. Η οικονομική στήριξη της Κεντρικής Τράπεζας επίσης δεν σταμάτησε την επέκταση της κρίσης στη Lehman Brothers, στην IAG και σε άλλους οικονομικούς οργανισμούς. Αν οι πολιτικοί φοβούνται πως κινδυνεύουν παγκόσμια και άλλοι φορείς δεν έχουν παρά να τους καλέσουν να στηρίξουν οικονομικά τους κλυδωνιζόμενους οργανισμούς. Κι όχι να ξοδεύουν τις οικονομίες των φορολογουμένων. Δίχως μάλιστα κυρώσεις στους απίστευτους managers που με ασύγγνωστα ρίσκα μεγάλωσαν τα ατομικά τους εισοδήματα αλλά χρεοκόπησαν τους φορείς που διοικούν.
Ο καθηγητής Hyman Minsky έχει διαπιστώσει πως σε χρόνια ευημερίας αυξάνεται το χρηματοπιστωτικό ρίσκο*. Προκαλώντας αστάθεια και κρίσεις. Οι χρηματιστές στη Wall Street συχνά ομιλούν για την επικείμενη «ώρα του Minsky». Οι κρίσεις λοιπόν δεν είναι απροσδόκητες. Ο πανικός των πολιτικών όμως είναι. O καπιταλισμός αναδημιουργείται μέσα από τις κρίσεις. Διότι όπως είναι το κέρδος καλοδεχούμενο, εξίσου φυσιολογική είναι και η χρεοκοπία. Φτάνει το κράτος να μην επιχειρεί τεχνητά να την εμποδίσει. Οδηγώντας σε αδιέξοδα.

Posted at 11:54AM Sep 29, 2008 by ET Administrator in Politics  |  Σχόλια[2]