Ανδρέας Ανδριανόπουλος

Κίνδυνοι για τον κ. Γκρούεφσκι

Το εθνικιστικό παραλήρημα του Σκοπιανού πρωθυπουργού τον οδηγεί σε αδιέξοδα πολύ επικίνδυνα για τη σταθερότητα της περιοχής αλλά και για τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων. Το ζήτημα δεν είναι αν θα φέρει σε δύσκολη θέση την Αθήνα, όπως με αφέλεια ο ίδιος δείχνει να πιστεύει. Ο κίνδυνος είναι πως πιθανότατα θα τινάξει στον αέρα την ασφάλεια της χώρας του και πιθανότατα θα προκαλέσει καινούργιες εντάσεις στη Νότια Βαλκανική.

Η στάση του νομιμοποιεί απόλυτα μια ενδεχόμενη αλλαγή στάσης των Αθηνών. Που σε συνεννόηση ή όχι με τη Βουλγαρία, είναι σε θέση να απειλήσει αυτή την ίδια την ύπαρξη της μικρής του χώρας. Δεν θα είναι πλέον απίθανο να αρχίσουν να ακούγονται στην Ελλάδα φωνές για θέματα σεβασμού δικαιωμάτων μειονοτήτων μέσα στην ίδια τη γειτονική χώρα και να γίνονται αναφορές στην κατάσταση του αλβανόφωνου πληθυσμού. Παρά τους σχετικούς κινδύνους που μια τέτοια κίνηση περιέχει για όλους, ο Σκοπιανός πρωθυπουργός οφείλει να καταλάβει πως ενδεχομένως θα προκαλέσει τις αντιδράσεις των ακραίων και θα εισέλθει σε περιπέτειες αυτός και η χώρα του αν συνεχίσει πάνω στη γραμμή των προκλήσεων.

Με βάση επίσης την ίδια την κίνηση των Σκοπιανών, να επιδιώκουν δηλαδή την ιστορική τους ταύτιση με τους Μακεδόνες του Αλέξανδρου, ενώ ταυτόχρονα δεν αρνούνται τη φυλετική τους προέλευση από τους Σλάβους εποίκους της περιοχής κατά τον 6ο αιώνα, θα προκληθούν νέες πηγές αναστατώσεων. Οι γείτονες Βούλγαροι θα επιμείνουν εντονότατα στη σλαβική βάση της εθνοφυλετικής προέλευσης του μη αλβανόφωνου λαού της περιοχής. Ενώ στην Ελλάδα ήδη γράφτηκαν σχόλια για έγερση διεκδικήσεων στη βάση του (βίαιου;) εκσλαβισμού των ελληνικής καταγωγής Μακεδόνων. Εφόσον επίσημα σήμερα αυτο-ταυτίζονται οι κάτοικοι των Σκοπίων με τα μακεδονικά-ελληνικά φύλα της αρχαιότητας, υποδηλώνεται η ύπαρξη καταπιεσμένης ελληνικής συνείδησης που θα μπορούσε να απελευθερωθεί. Ο κ. Γκρούεφσκι, δηλαδή, σκάβει το λάκκο μέσα στον οποίο ο ίδιος κινδυνεύει να βρεθεί.

Ο ασκός του Αιόλου υπάρχει πιθανότατα κίνδυνος να ανοίξει. Και να ξεσπάσουν θύελλες. Στο συναρπαστικό του βιβλίο, και δυστυχώς μη μεταφρασμένο στα ελληνικά, Κατάκτηση (Conquest: How Societies Overwhelm Others. Oxford: Oxford Univ. Press, 2008), o David Day περιγράφει διεξοδικά την «τεχνική» της έγερσης εθνικών διεκδικήσεων, της μετατροπής τους σε υπαρκτό πολιτικό ζήτημα, της απειλούμενης ρήξης και της τελικής απόληξης με βάση τους συσχετισμούς δύναμης των εμπλεκομένων. Καλό θα ήταν ο κ. Γκρούεφσκι να μελετήσει βαθιά τη σχετική πραγματεία, ώστε να συνειδητοποιήσει το ναρκοπέδιο στο οποίο οδηγεί τη χώρα του.

Αποτελεί όμως η «Κατάκτηση» καλό αντικείμενο μελέτης και για τις δικές μας πολιτικές ηγεσίες. Για να συναισθανθούν τις παγίδες και να νιώσουν την ανάγκη γρήγορων κινήσεων απεμπλοκής πριν τα πράγματα πάρουν στροφές ανεπίστρεπτης αντιπαλότητας με καταστρεπτικές τελικές συνέπειες. Οφείλουμε πάντα να θυμόμαστε πως ο εθνικισμός και οι διεκδικήσεις δεν υπήρξαν τα σύγχρονα χρόνια ιδανικοί σύντροφοι της πορείας του έθνους μας.

Posted at 11:25AM Aug 25, 2008 by ET Administrator in General  |  Σχόλια[0]