Ανδρέας Ανδριανόπουλος

Η Ελλάδα «πνίγεται» στην ακρίβεια

Περίεργα πράγματα! Δίχως να ακριβαίνει το νόμισμα, με τις εισαγωγές στα ίδια επίπεδα (μια και στον τόπο δεν παράγουμε σχεδόν τίποτα) και με μοναδική διαφοροποίηση την αύξηση του πετρελαίου, στην Ελλάδα οι τιμές έχουν πραγματικά τρελαθεί. Τραβούν την ανηφόρα παράλογα και δίχως προοπτική. Στην Κίνα λ.χ. όπου οι τιμές του πετρελαίου και η σχετική στασιμότητα της αμερικανικής οικονομίας -που είναι ο βασικός της πελάτης- έχουν δημιουργήσει σημαντικές αδυναμίες, αρκετές επιχειρήσεις κλείνουν γιατί, λόγω ανταγωνισμού, τους είναι αδύνατο να ανεβάσουν τις τιμές των προϊόντων τους.

Τι συμβαίνει λοιπόν στην Ελλάδα; Κατά βάση το πρόβλημα έχει να κάνει με το περισσευούμενο χρήμα (χρήμα δηλ. αδήλωτο και που δεν προέρχεται από παραγωγική διαδικασία) που κυκλοφορεί και καταναλώνει τις υψηλότερες τιμές. Το πράγμα είναι σχετικά απλό. Αν δεν υπήρχε χρήμα να αγοράσει τα ακριβά προϊόντα, αυτά απλά δεν θα ακρίβαιναν. Ουδείς θα έβγαζε προϊόντα που κανείς δεν θα αγόραζε.

Το άλλο πρόβλημα έχει να κάνει με την ανυπαρξία ουσιαστικά πραγματικού ανταγωνισμού. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού έχει σχεδόν το προσωπικό που είχε επί των ημερών μου και χειρίζεται ζητήματα που έχουν παραπεμφθεί για κρίση εδώ και δέκα περίπου χρόνια. Στη Ρωσία, μια χώρα που ακόμη ψάχνεται για την εφαρμογή κανόνων αγοράς, οι αρμόδιες αρχές ανταγωνισμού είναι στελεχωμένες με 2.000 περίπου υπαλλήλους και τμήματα στις περισσότερες μεγάλες πόλεις της χώρας.

Μια πρώτη λοιπόν λύση είναι η κατάργηση του υπουργείου Εμπορίου και η μετατροπή του σε υπουργείο Ανταγωνισμού (και Ιδιωτικοποιήσεων). Η εκπαίδευση όλων του των στελεχών στις αρχές του ανταγωνισμού και της οικονομίας της αγοράς θα πρέπει να είναι η πρώτη προτεραιότητα. Και η επάνδρωση με αναλυτές και εξειδικευμένους σε ζητήματα αντι-τραστ και συγχωνεύσεων, ώστε σύντομα να μπορούν να εντοπίσουν, να ελέγξουν και να εισηγηθούν κινήσεις και αποφάσεις, το δεύτερο.

Το σημαντικότερο όμως ζήτημα συνδέεται με τις ποινές. Αυτό που συμβαίνει στη χώρα είναι τραγελαφικό. Ο νόμος του ανταγωνισμού προβλέπει πως οι ποινές δεν εφεσιβάλλονται. Εν τούτοις τα δικαστήρια παρεμβαίνουν με βάση τις λεγόμενες «γενικές αρχές του Δικαίου». Με αποτέλεσμα μέχρι σήμερα σχεδόν καμία ποινή, χρηματική πάντα, να μην έχει καταβληθεί.

Η λύση είναι η νομοθετική καθιέρωση της δυνατότητας του υπουργού να επιβάλλει υψηλά πρόστιμα έπειτα από διαπίστωση πρακτικών τραστ και καρτέλ στην αγορά. Οι ποινές να είναι υποχρεωτικά καταβλητέες μέσα σε δέκα το πολύ ημέρες. Και σε περίπτωση άρνησης, να αφαιρείται η άδεια λειτουργίας της επιχείρησης (και της επαγγελματικής δράσης των ιδιοκτητών) οριστικά. Κι εφόσον αργότερα η επιχείρηση δικαιωθεί, τα ποσά να επιστρέφονται...

Μια τέτοια πολιτική δεν είναι αντίθετη με τις αρχές μιας γνήσιας οικονομίας της αγοράς. Ο Φρίντριχ Χάιεκ, ο γνησιότερος εκπρόσωπος του σύγχρονου φιλελευθερισμού, δεν είχε μασήσει τα λόγια του. «Η μοναδική κρατική παρέμβαση που επιτρέπεται στην οικονομία είναι για την επιβολή του ανταγωνισμού...».

Posted at 11:51AM Jun 09, 2008 by ET Administrator in Politics  |  Σχόλια[0]