Ανδρέας Ανδριανόπουλος

Απλοϊκές αναλύσεις

Κάτω από διαφορετικές πολιτικές συνθήκες δεν θα υπήρχε καν λόγος για τούτο το σχόλιο. Ομως γράφονται κείμενα και δημοσιεύονται σε περίοπτη θέση έγκυρου δημοσιογραφικού οργάνου της Αριστεράς («Αυγή») και υπογράφονται από πρόσωπο με υπεύθυνη πολιτική θέση (τον εκπρόσωπο Τύπου του ΣΥΝ). Οι απόψεις αυτές προφανώς εκφράζουν μια παράταξη που αυξάνει την πολιτική της απήχηση και φιλοδοξεί να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις. Αποτελούν λοιπόν θέσεις μιας οιονεί πρότασης εξουσίας. Και είναι κατά συνέπεια αδύνατον να μείνουν ασχολίαστες.

Το εκπληκτικό στη συγκεκριμένη περίπτωση (Ανδρέας Καρίτζης, «Η οπτική γωνία της Αριστεράς στην οικονομία») είναι η προβολή μιας άποψης που φαντάζει απόλυτα εξωπραγματική. Διότι δεν στηρίζεται ούτε καν σε κάποια οικονομική θεώρηση των πραγματικών εξελίξεων. Ούτε βέβαια και έχει κάποιο κορμό ορθολογικής μετατροπής της σε πρακτική πολιτική πρόταση. Αποτελεί απλό ευχολόγιο αριστερόστροφης απλοϊκότητας. Που και σε φοιτητικό αμφιθέατρο ακόμη με δυσκολία στις ημέρες μας θα ακουγόταν.

Το επιχείρημα είναι απλό. Η Αριστερά είναι εδώ για τους εργαζόμενους. Οφείλει να φροντίζει λοιπόν για υψηλότερες αποδοχές και γενικότερα για παροχές. Καθώς και για τη βελτίωση των ικανοτήτων τους. Αυτά. Από εκεί και πέρα όποιον πάρει ο χάρος. Οι κακοί υπόλοιποι φροντίζουν για τα συμφέροντα μόνο του κεφαλαίου. Και οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να προσαρμοσθούν. Ετσι και μέσα από αυτή την απίστευτη αριστερή πρόταση (!) το κεφάλαιο υποχρεωτικά θα προσαρμοσθεί.

Ο συγγραφέας δεν έχει ακούσει πουθενά για κεφαλαιουχικές επενδύσεις, για πρόσοδο κεφαλαίου μέσα από χρηματοοικονομικά εργαλεία δίχως τη χρήση μισθωτής εργασίας, για τη διεθνή μεταφορά της πρωτογενούς μεταποίησης (outsourcing) ώστε να υπάρχουν φτηνότερη πρώτη ύλη και ανταγωνισμός των αγορών για την καλύτερη προσφορά συνθηκών κατασκευής του τελικού προϊόντος και προσέλκυση επενδύσεων. Κοντολογίς, φαίνεται να μην προβάλλεται η θεμελιώδης ερώτηση: Μπορεί να υπάρξει εργασία δίχως κεφαλαιουχική επένδυση; Κι αν η απάντηση είναι μέσω του κράτους, το επόμενο ερώτημα είναι: Μέσω ποιων φορολογικών εσόδων θα εξασφαλίσει το κράτος τους πόρους για να πραγματοποιήσει τις επενδύσεις αυτές;

Αν το κεφάλαιο απέχει, σε τελική απόληξη, δεν θα υπάρξει εργασία. Αν αυτή αποτελέσει προϊόν δημόσιας πρωτοβουλίας, θα καταλήξουμε σε κεντρικά σχεδιαζόμενη οικονομία, σε απίστευτα χαμηλό βιοτικό επίπεδο, σε ελλείψεις προϊόντων και σε αστυνομοκρατία. Για την κατάπνιξη των φυσιολογικών συνακόλουθων λαϊκών αντιδράσεων. Το έργο το έχουμε ξαναδεί (υπαρκτός σοσιαλισμός) και ζήτησαν, όσοι το υπέστησαν, τα χρήματά τους πίσω. Αν τέτοια είναι η καινούργια πρόταση του ΣΥΝ, με τις υγείες μας. Και αυτών κυρίως που τον υποστηρίζουν στις δημοσκοπήσεις.

Γιατί κατάντησε εκεί ο δημόσιος διάλογος; Οι μόνες πολιτικές συζητήσεις που κεντρίζουν το ενδιαφέρον είναι αυτές που αναφέρονται σε σκάνδαλα και σε αντάρτικα βουλευτών. Κουβέντα για την ουσία δεν γίνεται. Και δεν ενδιαφέρει και κανέναν. Γι’ αυτό και τέτοιες προτάσεις προβάλλονται. Σχεδόν βαριεστημένα. Και κανείς δεν δίνει σημασία…

Posted at 10:41AM Aug 18, 2008 by ET Administrator in General  |  Σχόλια[1]