Αλίκη Κοτζιά

Ο… τέταρτος δρόμος του κ. Μπλερ

Το λεξικό του πρώην πρωθυπουργού της Βρετανίας, Τόνι Μπλερ, βρίσκεται εδώ και καιρό ανοιχτό στη σελίδα που αναλύει τον ορισμό του όρου «υστεροφημία». Αυτή τον απασχολεί, όπως και κάθε πολιτικό που αποχωρεί από την κεντρική πολιτική σκηνή, εκεί όπου πρωταγωνίστησε και δημιούργησε τη «φήμη» του.

Η μετάβαση από την εποχή Μπλερ στην εποχή Μπράουν έγινε ήρεμα και σύμφωνα με όλους τους τύπους. Ηταν ένα «βελούδινο» διαζύγιο με την εξουσία. Μια εξουσία που ο κ. Μπλερ χειρίστηκε σαν πραγματικός ροκ σταρ. Παλαιότερα, έλεγαν ότι ο αμφιβληστροειδής του Μικ Τζάγκερ έχει πάθει βλάβη από τα φωτογραφικά φλας. Η υπερβολή ταιριάζει και στον κ. Μπλερ, που διατήρησε μια πολύ στενή σχέση με τα μέσα ενημέρωσης. Ολα αυτά τα χρόνια βρισκόταν πολύ συχνά στα πρωτοσέλιδα του βρετανικού και του διεθνούς Τύπου. Εξάλλου, η εξωτερική πολιτική ήταν πάντοτε η μεγάλη του αδυναμία και τώρα, που είναι ελεύθερος, θα ασχοληθεί με μια μεγάλη διεθνή κρίση: το Μεσανατολικό.

Ο Τόνι Μπλερ κυριάρχησε επί δέκα χρόνια στη βρετανική πολιτική σκηνή. Οπως εύστοχα έγραφε ο «Ομπσέρβερ», η βρετανική πολιτική για ένα νέο άνθρωπο που ενηλικιώνεται αυτό το καλοκαίρι έχει ένα μόνο όνομα: Μπλερ. Η ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Γκόρντον Μπράουν είναι η πρώτη μεγάλη πολιτική αλλαγή που παρακολουθεί στη χώρα του. Γι’ αυτό, ίσως θα είναι πιο περίεργος να δει τι θα φέρει η εποχή Μπράουν στη Βρετανία.

Εχει γραφεί πολλές φορές ότι ο Τόνι Μπλερ θα μπορούσε να αφήσει ένα πολύ καλό όνομα, φεύγοντας. Μέχρι την εισβολή στο Ιράκ, ο Μπλερ είχε σχεδόν εξασφαλισμένη την υστεροφημία του. Παρά τις όποιες αντιρρήσεις στην πολιτική του, είχε επιτύχει μεγάλη δημοτικότητα στο εσωτερικό, ενώ συναντούσε τους ισχυρούς πολιτικούς ηγέτες του κόσμου, περισσότερο από κάθε άλλον προκάτοχό του. Η αδυναμία του όμως να χαράξει μια πολιτική ανεξάρτητη από τις ΗΠΑ, σε διεθνείς κρίσεις, του προσέδωσε το ταπεινωτικό προσωνύμιο «σκυλάκι του Μπους». Ενεπλάκη στην κρίση με το Ιράκ, πιστεύοντας ότι θα είναι περίπατος και ότι θα κερδίσει την υστεροφημία του. Βρέθηκε στη δύσκολη θέση να ζητεί συγγνώμη από τη Βουλή που πίστεψε τα περί «ιρακινών όπλων μαζικής καταστροφής» και έσυρε το βρετανικό λαό σ’ έναν καταστροφικό πόλεμο.

Το «Βατερλώ» του Ιράκ, ίσως να τον προσανατόλισε σε ένα νέο διεθνή διπλωματικό ρόλο, στην πιο «καυτή» και απρόβλεπτη περιοχή της Γης –τη Μέση Ανατολή. Η αποστολή του δύσκολη, σχεδόν αδύνατη. Θα πρέπει να δώσει ώθηση στη διαμεσολάβηση του Κουαρτέτου (ΟΗΕ, Ε.Ε., ΗΠΑ, Ρωσία) βοηθώντας αποτελεσματικά, ώστε να ξεπεραστούν τα μεγάλα αγκάθια στις ειρηνευτικές συνομιλίες –καθεστώς της Ιερουσαλήμ, πρόσφυγες, δημιουργία παλαιστινιακού κράτους. Ενα μεγάλο μέρος του αραβικού κόσμου τον αντιμετωπίζει με δυσπιστία, ενώ η σκιά του Ιράκ θα τον ακολουθεί κι εδώ. Επιπλέον, τα μέλη του Κουαρτέτου έχουν ορίσει δικούς τους απεσταλμένους στη Μέση Ανατολή, που δεν φαίνονται διατεθειμένοι να σταθούν ένα βήμα πίσω από τον κ. Μπλερ. Το Ισραήλ, οι ΗΠΑ και οι αξιωματούχοι των Ηνωμένων Εθνών βλέπουν θετικά την αποστολή του κ. Μπλερ, θεωρώντας ότι η ισχύς του ως πολιτικού παίκτη στη διεθνή σκακιέρα είναι μεγάλη και θα φέρει νέα πνοή στην ειρηνευτική διαδικασία για το Μεσανατολικό.

Γιατί ήθελε τόσο πολύ μια μεγάλη αποστολή ο κ. Μπλερ; Γιατί τι άλλο μένει σε έναν πρώην πρωθυπουργό, φωτογενή και ακόμη νέο στην ηλικία; Μια μεγάλη θέση σε πολυεθνική ή οι διαλέξεις, όπως πράττουν οι κύριοι Σρέντερ και Κλίντον. Ο Τόνι Μπλερ όμως πιστεύει ότι έχει ακόμη δρόμο να διανύσει και μάλλον πιστεύει ότι έχει δρόμο να σβήσει τις σκιές από το πολιτικό του προφίλ.

Posted at 11:46AM Jun 29, 2007 by ET Administrator in General  |  Σχόλια[1]