Αλίκη Κοτζιά

Ο «δύσκολος» κύριος Μπους

Ο πρόεδροςτων Ηνωμένων Πολιτειών είναι το πρόσωπο των ημερών. Περιοδεύει στην Ευρώπη –επιλεκτικά, σε χώρες που θεωρεί ότι υποστηρίζουν τα αμερικανικά συμφέροντα- τεντώνει το σχοινί με τη Ρωσία και προκαλεί νευρικότητα στη Γερμανία.

Για τους ισχυρούς ηγέτες της Ευρώπης, με τους οποίους ο κ. Μπους έχει καθίσει σε πολλά τραπέζια συνόδων και γεύματα εργασίας, είναι ο «δύσκολος» πρόεδρος. Εχει εμμονές, δεν αλλάζει εύκολα γνώμη και είναι προσηλωμένος σε μια «δική του» Αμερική. Η θητεία του κ. Μπους λήγει σε ενάμιση χρόνο και η διεθνής κοινότητα δεν έχει λάβει απαντήσεις σε ερωτήματα που συνδέονται με επιλογές του πρώτου χρόνου της οκταετίας του. Η αιματηρή εκστρατεία στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, που άλλαξε τους γεωστρατηγικούς συσχετισμούς στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και προκάλεσε ένα μικρό Βιετνάμ για τις ΗΠΑ, ακόμη εξετάζεται από τους αναλυτές. Εκτός από τους προφανείς στόχους – τα πετρέλαια, το άνοιγμα στην κεντρική Ασία- που έχουν αναλυθεί κατά κόρον εδώ και τέσσερα χρόνια, το ερώτημα παραμένει. Οπως φαίνεται, ο κ. Μπους είχε κάνει ευαγγέλιο τη ρήση του Ζορζ Κλεμανσό ότι «ο πόλεμος είναι πολύ σημαντική υπόθεση για να την αφήσουμε στους στρατιωτικούς».

Ξεκίνησε τον πόλεμο στο Ιράκ, θέλοντας ίσως να χαράξει μια διαφορετική πορεία από αυτήν του πατέρα του –που απέφυγε να φθάσει το 1991 στη Βαγδάτη, ακούγοντας το σύμβουλό του Σκόουκροφτ, ο οποίος πίστευε ότι «από το Ιράκ δεν βγαίνεις εύκολα νικητής». Αλλη εποχή ή σώφρων λογισμός; Η ιστορία τελικά θα μιλήσει. Ποιος είναι πραγματικά ο πεισματάρης και συνάμα προσηνής πρόεδρος, που του αρέσουν τα αστεία και το γυμνασιακό χιούμορ; Μιλάει για πόλεμο με την ίδια ευκολία που αστειεύεται με τον Μπόνο. Εχει πάντα έναν καλό λόγο ή μια παρατήρηση για τους άλλους ηγέτες και παρά τις φιλίες του δεν μετακινείται από τις απόψεις του –το γνωρίζει καλά αυτό ο Τόνι Μπλερ.

Ο πολυταξιδεμένος πρόεδρος, μέχρι την εκλογή του δεν είχε βγει πολλές φορές από το Τέξας, όπου ήταν (επιτυχημένος) κυβερνήτης. Ακόμη και σήμερα, προτιμά την ησυχία του ράντσου του, όπου περνά τις οικογενειακές διακοπές και ήσυχα Σαββατοκύριακα. Οι ψυχολόγοι που μελετούν το προφίλ του προέδρου μιλούν για ένα απλό άνθρωπο, με μανιχαϊστική αντίληψη, που αναζητεί πάντοτε τον καλό και τον κακό σε μια ιστορία. Ενα γιο που θέλησε να ξεπεράσει τον ήρωα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου πατέρα του –εξέχον μέλος της πολιτικο-οικονομικής ελίτ των ΗΠΑ.
Παρά τα εύκολα χαμόγελα και την καλή παρέα, ο κ. Μπους έχει συγκεκριμένο πλάνο για την ασφάλεια, τους φίλους του στην Ευρώπη και τους εχθρούς του σε Ανατολή και Δύση. Οι κλιματικές αλλαγές δεν τον απασχολούν πολύ ούτε και η υστεροφημία του, όπως φαίνεται. Αν και άλλοι Αμερικανοί πρόεδροι προσπάθησαν να κτίσουν το προφίλ του καλού ηγέτη στη δεύτερη θητεία τους, εκείνος δείχνει να αδιαφορεί και παραμένει πιστός στις θέσεις του, γνωρίζοντας ότι ενδεχομένως θα αποχωρήσει από το Λευκό Οίκο με πολύ χαμηλή δημοτικότητα. Το θέμα το αντιμετώπισε με χιούμορ πρόσφατα: «Δεν μπορώ να πω ότι είμαι και στα καλύτερά μου», είχε πει σχολιάζοντας τα αποτελέσματα δημοσκόπησης που συνδυάζονταν με μια πολύ αιματηρή εβδομάδα στο Ιράκ.

Ποια θα είναι η τελευταία «καλή» πράξη του κ. Μπους πριν αφήσει την εξουσία; Ο Μπιλ Κλίντον προσπάθησε να λύσει το Μεσανατολικό και απέτυχε. Ο Μπους ίσως είναι πιο ρεαλιστής και δεν προσπαθήσει τίποτα...

Posted at 11:04AM Jun 08, 2007 by ET Administrator in General  |  Σχόλια[0]